Rolnictwo to jedna z najstarszych i najważniejszych dziedzin działalności gospodarczej człowieka, którego celem jest wytworzenie żywności oraz surowców dla ludności oraz przemysłu, niezbędnych do codziennego użytku. W skład rolnictwa wchodzą przede wszystkim: uprawa roślin, hodowla roślin i zwierząt, ale także: sadownictwo, pszczelarstwo, rybactwo oraz rybołówstwo. Hodowla zaś to nauka zajmująca się nieustannym ulepszaniem zwierząt przez człowieka, jak również tworzenie nowych, lepszych osobników, z daną, określoną cechą. Hodowla związana jest w związku z tym z takimi naukami jak: fizjologia zwierząt, genetyka, cytologia, biochemia, chemia, matematyka, czy fizyka. Najdawniejszą formą hodowli wykorzystywanej przez człowieka jest udomowienie zwierząt dzikich, a następnie ich hodowanie. Chów zwierząt gospodarczych w Polsce obejmuje w szczególności: bydło, trzoda chlewna, konie, owce, kozy, oraz drób Oczywiście tak jak całe rolnictwo, tak i hodowla uzależniona jest od czynników zewnętrznych, takich jak: czynniki klimatyczne, glebowe, chorobotwórcze, czy pielęgnacyjne. Najważniejszych zaś czynnikiem wpływającym na sukces w hodowli jest żywienie, kształtowanie w całości przez człowieka. Jedną z najważniejszych obecnie w Polsce hodowli jest hodowla bydła. Każdy jednak rolnik decydując się na tę formę hodowli musi zdecydować, czy będzie produkował mleko, czy też wołowinę kulinarną. Innym rozwiązaniem tego dylematu jest hodowanie bydła rasy simentalskiej, która jest rasą uniwersalną i bardzo popularną w Europie. Do bydła zaliczyć należy nie tylko krowy mleczne, ale także jałówki, opasy i cielęta. Chów bydła jest bardzo pracochłonny i wymaga systematyczności.

W zamian jednak za te minusy, bydło nie należy do szczególnie delikatnych, co ułatwia ich chów i zmniejsza ryzyko zgody, lub komplikacji (wyjątek stanowią tu krowy mleczne, u których niewłaściwa pasza, bądź udój prowadzić może do zapalenia wymienia i spadku jej mleczności, a także spadku jakości uzyskiwanego od krowy mleka). Jak już wspomniano występują dwa główne kierunku hodowli bydła: jako hodowla ras mlecznych oraz jako hodowla ras mięsnych, które odznaczają się małą mlecznością, a ukierunkowane są na znaczny i szybki przyrost masy mięsa zwierzęcia. Hodowle mleczne realizowane są głównie blisko dużych skupisk miejskich, które stanowią rynki zbytu dla mleka i artykułów mlecznych, z kolei hodowle mięsne realizowane są na obszarach posiadających rozległe tereny naturalnych pastwisk.

Z kolei bydła ogólnoużytkowe hoduje się głównie w gospodarstwach, które realizują tę hodowlę w celach samozaopatrzenia. W świecie z eksportu mięsa i skór bydlęcych słyną: Brazylia, Chiny, Argentyna i Stany Zjednoczone Ameryki. W Polsce zaś, w okresie przedakcesyjnym, hodowla bydła była niewielka, co wynikało ze spadku opłacalności produkcji rolnej, oraz problemów zbytowych, w związku z oderwaniem się wschodniego rynku zbytu. Największy zaś wskaźnik hodowli w Polsce zanotować można było tam, gdzie hodowla ta stanowiła jedyne źródło utrzymania. Wraz jednak z przystąpieniem Polski do Unii Europejskiej, zaobserwować można wzrost pogłowia bydła. Wynikało to przede wszystkim z korzystnego dla rolników ukształtowania się cen pogłowia bydła.


Biorąc pod uwagę lokalizację hodowli bydła w Polsce zauważyć można, iż występuje ona najczęściej w Małopolsce, na Podkarpaciu, Żuławach Wiślanych oraz na Pojezierzu Mazurskim. Pod względem zaś produkcji mleka Polska zajmuje piąte miejsce w Europie i dziewiąte miejsce na świecie.